Sükut İkrardandır

Suskunluk adeta bir kabulleniş,

Sözde, dilde telaffuzu ne mümkün,

 Adeta bir boyun eğiş.

Yoldan çıkmadan,

Canını yakmadan

Ve ağzını bozmadan

Nicedir dile gelmeyen bir serzeniş.

O’ nun katında ya da

Bu fani dünyada elem, keder kar etmez

Yüksünmeden, tiksinmeden

Bitmek bilmez derdin

Ne senin ne de başka bir beşerin.

Her köşe başı

Bitmez gittiğim yolun ne tozu ne taşı

Acı, zulüm ile dolu gözümün yaşı.

Nice gönül hasret bir yudum suya,

Su da fayda etmez,

Gönül hasret bir çift kelama,

Olsa da olur olmasa da;

Yeter ki bir an evvel kavuşayım

O endamlı, sırma saçlı yarıma.

Geçtim ben kendimden

Hatta tüm sevdiklerimden

Yeter ki dinsin tüm zulüm

Vakti gelmeden o kaçınılmaz göçün.

Zaman ya da mekân çare değil bana

Sükûtum ikrardandır

Bunu bilir ulu Hüda.

Son bir başlangıçtır

Ve bu yalan âlemden huzura kaçıştır.

Hem tövbe ettim hem dualar ettim,

O’ na kavuşmak benim ezeli derdim.