Nekba

.

Derinliğini yitirirken hayat

Bozulur özenle saklanan tohumun güzelliği

Kuyudan kendini sakınır  sular

İnsanlar dururken yol yürür

Ve kangren olur umutlar

 

Suskunluğu yüklenirken ideolojik bezirganlar

Damgalanır muhafazası kötü muhafazakârlar

Köpürür ölümcül eşitsizliklerin köpüğü

Kekremsi zamanlarda çatlar ar damarı

Ve ölüleri  tükürür toprak

 

Kan yürürken yarının damarlarına

Islak kelimelerle konuşur Kudüs yönlüler

Vurdukça çekici direnir çivi

Ateşli cümleler birikir ağızların çeperine

Ve yeniden çalar acının saati

 

Çürük diş gibi sızlayıp acıtırken hayat

Küller çalınır ateşin koynundan

Bir tabak yemek hayrıyla yaşar insanlar

Kamburu görünür gün/ah yüklü sırtların

Ve kimliklere işlenir kabuksuz yaralar

 

  

Meleksi kıpırdanışlar başlarken geceden

Yorgunluğun gölgesi düşer hayata

Çalıntı nefeslerle çalınır  hep ıslıklar

Kırılır zamanın kasnağı

Ve kozasından çıkar kelebekler !

.

.