Müphem Sancılar

Alınyazısı  vurulmak  değildir  kuşların

Kırık  kanatlarından sızar çaresizlik

Ayaklanır  gökkuşağındaki  renkler

Sevinçler gerilir  iltihaplı  çarmıhlara

Ve dile bulaşır sessizlik

Gideceği  yeri unutmuş bir  sudur göl

Kördüğümdür  içindeki dalgalar

Durdukça  pıhtılaşır  zaman

Acımtrak bir hayatın kokusu siner avuçlara

Ve kirlenir  şımarık yakamozlar

Ölü  duygular  içerken insan

Son isteği  sorulmadan koparılır  bir çiçek

En yeşil  yaprakla  örtülür ayıplar

Alın  yazımıza siner  toprağın kokusu

Ve  deniz  ırmağın  adını sayıklar

Rüzgar  besmeleyi  üflerken acılara

İflah  olmaz  kırılmış  kalemin sancısı

                    Aşırı doz keşkeler yüklenir cümlelere

Terk eder yerini okçular

                  Ve dokuz yerinden  kırılır  umudun kapısı

Ömür  tükenirken  zamanın kollarında

Dehlizlere  siner  çürümüş  nefesler

Vedalara bandırılmış  bir mendili sallar  insan

Üç noktalı  dipnotlar  düşer  avuçlara

Ve boğaza düğümlenir  ayetler .

.

.

.

.