Vaveyla

Eğiktir günahı taşıyan her omuz

Zaman , bir elif miktarı uzatır yaraları

Sesi yormadan çıkmaz cümleler

Çürümüş bir mızrak saplanır çığlıklara

Ve sessiz ağlar havariler

Damarlarda köpürürken yüzyılın ağrısı

Bir damlanın beyazına saklanır umut

              Ki çiçeklerin duasıdır her yağmur

Tetik parmağında saklıdır  pusula

Ve  derviş aldanır uykuya

Zamansız bir ülkedir gökyüzü

Ufkunda kaybolur yorulmuş fırtınalar

Nehirler  vecd ile çeker zehrini

Rıhtımsız adalarda mayalanır umut

Ve göz çukurlarına istiflenir cümleler

Vaktin darağacına asılırken pişmanlıklar

Hayatı kazaya bırakır çağın ruhu

Ölmeye mecali kalmaz insanın

Git gide tenhalaşır umut

Ve kırgınlığa boyanır düşler

Sabahın eskiyen yüzüdür  gece

Karanlığı eskitir bulutsu gözlerde

Her gün bir yüz silinir aynalardan

Kıyametten önce kopar başsız bedenlerin ödü

Ve yankısını arar serâzat  insan . . .

.

.

.

.