Ne Güzeldi Hayat Öncesinde

Düşersin er ya da geç sen de

Muhtelif cümlelerde saklı iken sayısız imge.

Hibe etmişken onlarca düşü

Özlemdir olsa olsa aşkın süsü.

Sıkılgan mizacımda saklı sürrealist sanrılar

Kırılgan her daim

Öncesinde hiç olmadığı kadar

Ve onca söylemin nezdinde…

Demir aldı yalnızlık

İçinde saklı o rüzgâr

Biraz bedbaht belki biraz sitemkâr.

Nasıl nasıl çağlar yaşlar

Yine de yeniden durmaksızın kanar.

Hem ilk hem son

Ne gelgeç ne eksik

Tümlenmişken alabildiğine

Zikretmem asla tek bir kelime.

Her bir yudumu ömrün

Her bir penceresi şu kırık gönlün

Hele ki koşullandığım o mecburi sürgün

Yeniden başa dönmek mi

Hâşâ, ne mümkün…

Düştü yolum sona en sonunda

Bir hiçim işte belli ki nazarında

Ne güzeldi hayat öncesinde

Nasıl da başlamıştı masal tadında.

Döngü aynı

Avuçlarımda saklı zaman

Devran yorgun fazlasıyla

Dünde kaldı çoktan

Ne varsa bu düşten arda kalan.