Entropi

Kanar göğün bağrı

Maktulu  meçhul  bir cinayeti saklar geçmiş

Kucağında can çekişir anılar

Kirpiklerine gece bulaşır günlerin

Ve karıncanın yükünden ağırdır pişmanlıklar

Huzur sanallaşırken küreselleşir hüzün

Ebabillerin taşına yüz sürer mazlumlar

Erir riyanın buzdan ülkesi

Ve güneşi giyinir karanlıklar

Akıl ket vurur an’a

Ulu orta mavisini eskitir gökyüzü

İçimizdeki uzaklara iltica eder hayaller

Ve ahraz gölgelerini savurur yeryüzü

Veluttur beyaz

Ç/ağladıkça kanı çekilir  cılız cümlelerin

Dillere  siner  yasaklanmış isimler

Kulaklar sessizliğe boşaltır sesleri

Ve aminlenir  şiirler

Acıya yakışır kanayan  yara

Bilinmez kaç yıllık çınardır sızılar

Ağzın kuytusunda  büyür sütten kesilmiş kelimeler

Birbirini tetikler susmak ve sus(a)mak

Ve üşür imgeler

Seslere bulaşır  bir tevekkül

Seyreltilir dillerdeki harfler

Bir tel daha kopar zamanın saçlarından

Ve uzar yörüngesiz bekleyişler . . .

.

.

..

.

.

.