Neresindeyim Hayatın...

Neresindeyim hayatın,

Hangi yıl hangi gün?

Ucundan tutup sıkı sıkı

Kan revan içerisinde

Son belleyip

Yine de izini sürdüğüm…

Kim bilir kaçıncı sayfa karaladığım,

Kim bilir kaçıncı söylence karalandığım…

Hangi edim kim bilir,

Tarafınca yaftalandığım.

Ekledim kalanları son bir gayretle,

Eksilen ne ise

Sakladım bir köşede.

Oyunbozan kaderin savurduğu son darbede

Soluklandım elden geldiğince.

Bölüşmekti düşen payıma,

Yetinmek lakin yetememek.

Kimsesizlik idi en can yakan

Yine de renk vermedi hiçbir yalan.

Döşedikçe zemini mısralarla

Umut ektiğim her bir söylence

Şu sefil faninin nazarında.

Umup kalmak himayesinde iken Tanrı’nın,

Yol bilip iz sürmek belki de

Mutlandıran çığlığı kadar bariz

Niyazında içimdeki saklı çocuğun.

Ama iyi ama kötü

Yeri geldi mi avaz avaz

Ha bir eksik ha bir fazla

Eksilttiğim üzünçler

Keşke bir köşede saklı kalsa.

Gün gelip de isyana bir serzeniş

An gelip dirayeti engin bir keşiş

Yeri geldi mi umut bellediğim uçuk pembe bir düş.

Ne sefil ne bedbin

Gizil bir kıvanç saklı biteviye

Yeni günü nimet bellediğim.