Ben Miydim Seninle Konuşmayan

Ne zaman gezdiğimiz sahile gitsem sen yoksun

Şiir dolu gözlerine bakarak aşk dolu şiirler okuduğum

O şiir dolu gözlerinde de zaten yoktum

Bilmem amma ben neden senin yanındaydım

Sen benle değil kendi kendinle iken

Sonbahar rüzgârları gibi saçını okşarken

Yaz sıcağı gibi tenine kendimi umut diye sarılırken

Ben yanındaydım ama sen yoktun

O düşlerin arasında ben hep vardım sen yine yoktun

Bilmem amma ben neden senin yanındaydım

Sen benle değil kendi kendinle iken

Umut diyordum belki, umut taşımayan'dan

Sevda diyordum, sevda sahillerinde dolaşmayan'dan

Gülümser diyordum gülümsemeyi unutan'da ne diye bekliyorsam

Ne diye yanında oluyorsam bilmem belki muamma

Bilmem amma ben neden senin yanındaydım

Sen benle değil kendi kendinle iken

Yanında otururken

Yalnızlığın elini tutarken koynunda yatarken

Yalnızlığın fısıltılı ürpertisi içimi yakarken

Sen sessizliğin ile buz gibi dururken

Benimle konuşmadan sen yaşarken

Yoksa bu gerçek olmayan bir rüya mıydı

Umutlarımdan uzak

Senden uzak mı uzak bilinmez

Bilmem amma ben neden senin yanındaydım

Yoksa yalnız olan ben miydim, konuşmayan seninle

Sen benimle iken ben mi kendi kendimle iken

Ben miydim seninle konuşmayan

Aptallık bende şimdi anlıyorum

Gökyüzünde bulutlar gibi yüklü olmayan

Yağmur taşımayan bulutlar gibi boş olan

Sevmek için kapımda bekleyen sen miydin?

Ben hiç farkında olmayan bu bir rüya mı?

Gerçeğimi hatırlatan mı acaba

Yok, mu cevap veren bana anlatan

Ben miydim seninle konuşmayan

Aptallık bende şimdi anlıyorum

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)