Yarım Yamalak Beklentiler...

Nakarat imgeler kurgulayıp, şarkılar söyledim.

Umutlu olmaya bir neden bulmak için

Katlandığım sonuçlar var.

Oysaki umutlu kalabilmek için

Tüm nedenler tükenmiş.

Yaşadığın yer umutlarım...

Afrodit'in güzelliğinde,

Uzaklığın yakınından bakar gözlerin

Yarı baygın, yarı duru,

Sakin bir deniz bileşkesi gibi...

Haydi, dön yarınlarına sen de benimle!

Yeni bir boyutta buluşalım.

Şiddetin henüz icat edilmediği bir toprakta,

Entegrasyonun yumuşak yatağında,

Sevişmelerimizin barışında buluşalım.

Birleşelim.

Benzeşelim.

Benzeşmek güçlenmektir çoğu zaman.

Bazen de temkinli olmaktır.

Sıradanlığın emniyetli kollarında göze batmamaktır...

Mantık geçmişi katlettiğinde

Aklımızı ruhumuza katarak dirilttik bedenimizi.

Bedenimizse

selvi boylu bir kızın mehabetini sarmaladı aşk için/

Aşk için vazgeçtik her şeyden...

Ve aşk yeşerttikçe yüreğimizde baharı

Renkli çiçekler büyüttük yaşam için...

Bil ki, sen yoksan eğer, yeşillenmez memleketim

Yeşillenmez fidanlar,

Denizler suya hasret kalır...

Eksantrik bir espasta sıkışık kalakaldım menşeimle,

Zorlu mütearifelere katlandım.

Katlandıkça tökezledim.

Her tökezlemeyle kuruntular büyüttüm.

Kuruntu, buruntu ve büküntünün

Kuşkular biriktirmesinden ayrı bir şey mi ki?

Boğuntum kuruntumdan,

Kuruntum ise korkumdan...

Geçmiş kolay ölmüyor, hoş gör...

Ruhum hala onların bedbinliğinde...

Geçmiş, gelecek beklentilerin yılgın isyancısı,

detayları içinde barındıran iriyarı bir illüzyon...

Hiçbir detayda abartılı beklentiler yok.

Abartılı hayaller, özlemler, tutkular... yok!

Yoksa öyle değil mi?

Çaresizlikler karşısında yaşadığım kasavetlerle buldum beni,

kişiliksiz,

üstü açık bir yalnızlıkta gösterişsiz

ve yok hükmünde...