Her Şey Bitti Aramızda

Şafaklarımın vuruk gailelerini,

Hande izlerimi bıraktığım eleğimsağma renklerimi,

Kucak dolusu yıpranışlarımı,

Alık beynimin döküntülerini,

Ve kalp çırpınışlarına kurban vererek sevinçlerimi,

goygoycu yüreğimi sırtlayıp terk ediyorum seni...

koparttım bileklerimden eski zincirleri

terk ediyorum, 

ardıma bakmadan 

dilimi vedalarla yıpratmadan,

ağlamadan...

arama parmak izlerimi avuçlarında artık 

boş kaldı avuçların, 

avuçlarını yaladın...

uçup gidiyorum meçhule avuçlarında tuttuğun tutukluluklarımdan

yeni bir yaşam istiyorum kendime, senden ırakta...

birçok raunt senin üstünlüğünle bittikten sonra,

tek yumruğumla nakavt oldun işte... 

şakak çıkıntılarımda tökezlesin ruhsuz kader alın yazıma çıkacakken 

göversin kaçışımın kavruk umutları

baharın yeşil tonlarıyla boyansın

yatağından fısıldamakta tanyeli, huzurlu, ılık...

paraladım kapkaranlık dünyayı, 

Oerlion’un parıltılarındayız umutlarım ve ben

milyonlarca yıldız açtık 

sana on milyonlarca ışık yılı uzaktayız.

Ah bu safderun yüreğim, tutamıyor çırpınışlarını,

sabi günahsızlığında küçültüyor inatçılığını

korkutuyor beni, özezer duygularıyla...

çocukluğumun o günlerinde ne çok kopartırdım yıldızları

sürgit yaşanan kimsesizliğimde alamadığım oyuncaklar yerine,

oyuncaklar yapardım üst üste, yan yana koyarak,

ay dedem yardım ederdi gülüş cümbüş, hep,

o yüzden tek dostum derdim ona...

bu günbatımında pişmanlıklar sokaklarda sürtecek,

fahişe pazarlıklarında tüketecek ömrünü

kapım sürgülü, zorlayamaz kimse,

her şey bitti aramızda...