Peşi Sıra Hayallerin...

Edimlerin hükümsel yaratısında gizli o ahenk,

Devinen bir ruhun gıyabında

Döngüyü tehir edip kırmak ön-yargıyı

Dile pelesenk olmuş kelimede saklı aslında tüm öngörü

Kırık bir sarnıcın paslı kıyısı

Yanıp sönen bir fener kadar ahenkli

Kelamın yetmediği her bir ayrıntı

Sanılanın çok ötesinde gizlediğim

Tahakküm gücünün evrilirken

Muhatabı olan üç beş söylence nazarında

Demli bir acı densiz yetilerin

Mizacındaki sanrı kadar sıra dışı.

Olası nirengi noktası âdemoğlunun sözüm ona

Tanımsız ayak izi peşi sıra hayallerin

Devinip durduğu sonunda sığındığı bir karaltı

Güne meylederken gönül

Sıkışıp kaldığı gece yarısı

Rezil ve sefil bir duygu nazarında

Ölümün çağrısı yakıp yıkarken ortalığı

Başa döndüğü bir imge kadar kararsız kalıp

Da dönerken kıyısından

Sığ bildiği gönlün en derininde saklı

Aşk sancısı.

Kıdemli bir mağlubiyet oldum olası

İlk evriminden bu güne uzanan yolda

Kayıp da tepe taklak sırıtırken evren

Ucunda sallandırıldığı o darağacı

Gölgesi düşmüş iken ölümün.

Sıyırıp da geçerken zaman zaman kader

Esefle kınasa da geri duramadığı

Niyazında saklı ne geçiyorsa içinden

Ötesinde gizem yüklü mihrakların

Alabildiğine uzak hatta tekil bir muafiyet

Varlığı zimmetli evrene

Kahır dolu olsa da torbası

Yüksünmeden vazgeçemediği doğrusu

Rabıtasında saklı tüm huşu

Erdem bilip baş koyduğu.