Meçhul

Kaldıysan tek başına acı bir tebessümle

Pişmanım diye gelse gider misin meçhule…

Geleceğe başlarken, bir çok ‘asla’larınla

Kandırarak kendini gider miydin meçhule…

Bilsen seni bekleyen o sessiz çığlıkları,

Seni yaralayacak o ıssız sancıları,

İçinde sözsüz sözler barındıran yılları,

Acaba bile bile gider miydin meçhule...

Çaresiz kıvranışlar canını acıtacak,

Ümitler kırık dökük ortaya saçılacak,

Geçmişin acıları yakana yapışacak

Deseydiler gene de gider miydin meçhule…

Kolunu kanadını kırarak bıraksaydı,

Hiç acımasaydı ve hiç umursamasaydı

Yaslar basıp kalbini izleri kanatsaydı

Gene de peşi sıra gider miydin meçhule…