Hey Sevgili

Ben nerede bir zulüm görmüşsem

dikeldim karşısında dik duruşlarla,

her zulümü senin barışın yaptım…

sensizliği yok eder gibi.

-Bu sen, kızıl sen, mevsim sonbahar…

Ben nerede bir sen gördüysem

tapındım önünde secde ederek

Her seni senin heykelin yaptım…

Çoğalttım,

Seni, sevenleri çoğaltır gibi.

-Şu sen, sarışın sen, mevsim sonbahar…

Ben nerede bir resim sergisine gitmişsem,

Ve resimi yapan anadan üryan çizmişse seni,

Bir yatağın üstüne uzatarak,

Ve davetkar bir bakışla yanına beni çağırtarak!

-O sen, buz gibi beyaz, mevsim kış…

-seni seviyorum

seni istiyorum...

gel

tut ellerimi

yasla başını göğsüme

dilersen dizlerime yatır

sevişmekte kural olmaz

nasıl istersek öyle başlayabiliriz

tenlerimiz tutunsunlar birbirlerine

başka türlüsüne gerek kalmasın

bırak öğretsinler birbirlerine sevişmeyi..

Porsuk kıyısında bir çay bahçesinde buluşurduk.

Şimdi uzak bir yolun ortasındayım,

Gözlerim buğulu,

Keşke seni gene beklerken bulsaydım da

gitmeseydim böyle.

Gitmişsin meğer

bir ölümlük mesafe kadar benden uzak…

Porsuk kıyısında çay bahçesi de bırakmamışlar zaten,

Dikmişler betondan bir ucube,

camları ayna…

Porsuk kıyısı ne güzeldi oysa,

biz buluştuğumuz için

ve seviştiğimiz için bıkmadan, yorulmadan…

Bütün senler, benden uzak, mevsim kış… -

Bir ölümlük mesafede iken sen

Bu gece bana bir şey olursa,

Seni düşünemeden şöyle bolca,

yalnızca cesedimi üşüteceğim.

Sıcak mevsimler gelmedikçe de dönmeyeceğim…