Ben ki

Ben ki, onu kendim gibi bildim

Ben ki, her sözüne güvendim

Ben ki, kaygılanmadan sevdim

Ben ki, her şeyimi ona verdim

sevgi dolu yüreğimi çaldı önce

sonra iffetimi

şimdi neden bu kaygılanma?

yüreğimde sıklaştıkça heyecan,

anlıyorum ki,

kaygılanmam yüreğinden dolayı

çünkü, gözleri gibi kapkara

söyleyin ona aklını başına alsın

toparlasın kendini;

benim sevdamla oyun olmaz!...

onu vururum yüreğinin ortasından

karanlık gözlerinden bir yol bulup

görürsünüz bak

neye uğradığını bile bilemez…

kış, soğuk beyaz bir ihanetle başladı

Onsuzluk ise

buz gibi renksizliği sıvadı ruhuma

gitti, gelmedi bir daha

gelmediği için söyleyemedim

kıştan değil

Onsuzluktan üşümelerimi

beni terk ettiği gibi

kendimi kolay terk edemediğimi...

kışlar biter de bir yaz günü ısınırsa yüreğim

belki unutuveririm beni

sanki hiç tanışmamışız gibi

Ben de terk ederim ihanete uğramış şu bedeni...