Kaygılanmadan Sevmiştik

─sevmişsek neden bu kaygılanma?…

biz ki, kaygılanmadan sevmiştik birbirimizi,

seviştiğimiz zamanlarda...

gerçek değil miydi bakışların_

daha dün

haykırdığın aşk sözcüklerindeki şiirimsi vurgular

titretirken sesini

bu gün

neden susturdun şiirleri,

yoksa şiirler mi suskun kaldı nefesinde?...

Bu kadar kolay mı oldu ayrılığımız?...

senden ve benden müteşekkil bir birliktesizliğin

tasalarını gecelere aktarıp

uykusuzluklarıma sığınmam gerekecek artık,

baştan çıkarttığın göz bebeklerimdeki uysallık

hırçın bir çocuk olup çıkacak;

biliyorum,

zor bir dönem geçireceğim;

yüreğimde buruldukça kaygılar,

anlayacağım

gözlerin kadar karanlık yüreğini...

Eminim ki,

uzun sürmeyecek

kucağımdaki kaygıları boşaltmak

sanma ki,

sen gittikten sonra

göresi gelecek gözlerimin gözlerini

tutası gelecek ellerimin ellerini

gidene dön demek prensibim değil...