Cihana Bedel Gözler

Kilidi kirpiklerden bir handa sabahladım

Yaktı kavurdu beni cihana bedel gözler

Hiç bitmesin diyerek anı ana mıhladım

Kalbimden vurdu beni cihana bedel gözler

Gecemi tutuşturdu o iki mor meneviş

Can kubbemi çatlattı; yıkıldı kolon, kiriş

Sevda kitabesinde insaf etmek yok imiş

Ortadan yardı beni cihana bedel gözler

Sanki bir kelebekti düş benekli gördüğüm

Muhabbet gergefinde kozasını ördüğüm

Her süzüşünde attı kırk boğumlu kördüğüm

Öksede sardı beni cihana bedel gözler

Sürmesinde cenneti seyran edip yürüdüm

Bebeğinde oynaşan yıldızları sürüdüm

Çarkı hasrette durmuş bezgin bir saat idim

Vuslata kurdu beni cihana bedel gözler

Gönlümde bırakmadı ne efkâr ne de matem

Sadece kaldı yiten yıllara birkaç sitem

Onu da unutturdu bahtıma esen meltem

Aşka savurdu beni cihana bedel gözler

Eriyordum gitgide buzul dağları gibi

Mahvolup gidecektim İrem bağları gibi

Adı sanı kalmayan Şiraz çağları gibi

İyi ki sordu beni cihana bedel gözler

Mücella Pakdemir