Dilenci

 Kış.

Soğuk.

Pul pul kar.

Karı rüzgar kovar.

Kar, inat eder, savrula savrula yere konar.

Rüzgar hiddetlenir buna, uğuldar

Kar, şiddetlenir, yağar, yağar, yağar...

*

Cami kapısında bir yaşlı adam,

Gözleri ama

Yaşlı adam hep burada

Yaz, kış, bir avucu açık dilenmekte

Acınacak bir hali var…

Acınacak bir hal…

Bir zamanlar bu adam çok zengindi.

Malı mülkü her şehirde var idi.

Yediği önünde, yemediği ardında idi.

Arabaları, uçağı, helikopteri emrine amadeydi.

Şöhreti, şanı yerindeydi.

O kürkler, elbiseler öyle bir güzeldi.

Şimdi yok hiçbiri, anadan üryan

Örtünsün diye bir çaputu vermek gerek

Herkes bu adama hayran iken

Gözüne girmek için büyü yapanlar olurdu

Başları önlerinde mahcup yürürlerdi yanında sadık bir beygir gibi

Kalmadı iyi gün dostları, kaçtılar hepsi

Acımalı mı bu hale, gülmeli mi?

Allah böylesine zorda bırakmasın kimseyi,

Beş vakitte cami önünde el açıp dilenmeyi.

Görmez kimse adamı, göz ucuyla bakıp geçer

İyi günde dostta var, yar de var,

Yoksa elde avuçta, var olanlar yanından kaçar…