Bin Yılımı Tükettim Bir Günde...

Bu aşk koca bir günah!

Ruhumun hoşnutluğu…

Günah yazıcısına

Ödendi karşılığı

Çekilmez sancılarla

Bir ömürle tükettim

Yaşanacak bin yılı

Bin yılıma bir ömür

Tut ki, sığdıramadım

Bin yılımı tükettim

Heba ettim bir günde

Neler sığdırıldı ah,

Kalıpların içine

Nelerden vaz geçildi

Neler heba edildi

Buna kimler üzüldü

Kimler ıstırap çekti

Kimlerin sevinçleri, gönülden paylaşıldı

Kaç hayatı terk ettim

Bu kaçıncı hayatım

Her hayatta kaç defa

öldüm öldüm dirildim ?

Hangisinde tutuştum

cehennem ateşiyle?

Kaç ölümümden sonra

anka kuşu misali

küllerimden dirildim?

Meryemin oğlu oldum;

Kaç çiviyle çaktılar

sırtımdaki çarmıha,

Hepsini sayamadım.

Arap Kuteybe oldum,

Kur’an emrine uyup

Binlerce Türk’ü astım

soykırım uyguladım,

Talkan’da ve Suman’da,

Nesef’de ve Harzem’de?

Binlerce Türk kızını

Cariye diye verdim

Müslüman arabıma.

Ashab-ı kehf olarak

mağaramın içinde.

Gerektiğinde gitmek de gerek

Ashab-ı kehf gibi

İnançlarından dönmek yerine…

Dönmüyorum ben de ashab-ı kehf gibi,

Bu uğurda ölmedi onlar,

Belki ölmem onlar gibi,

Ben de yenerim ölümü…

Ermiş Hacı kureyşdim,

Yanmadı Kızgın harda

buz tutmuştu sakalım,

Hacı Kureyş olmak için

Göze almalısın kızgın fırına girmeyi

el öptürmeye Munzur,

Pülümür’de dağlarda

beyaz ihtiyar oldum…

Süpürgeç’dim yürekli

sevdamın savaşında…