Geldim

Mevlana’yla tanıştım,

ağaçlar gibi dal budak saldım,

yaprak yaprak yeşerdim,

beyaz çiçekler açtım,

meyve vermeye hazırlandım,

“gel”mek için yola çıkıp;

tanrı’yla uzlaştım,

gideceğim yolu göstermesi için,

yeryüzünde Tanrı’nın temsilcisi olmaya geldim…

tüm sınırlarımı terk edip

attım yüreğimden çaresizliği

düşüncelerimi kendim seçerek,

kendim için mükemmel kararlar alıp,

yaşamımı yaptığım seçimlerle belirlemek için geldim…

geçmişimden asla pişmanlık duymadan

onu bir öğretmen olarak kabul edip

cehennemden çıkılan kapılar önünde,

umutlar üreterek,hayatımın hâkimi olmak için geldim…

korkusuz ve nefretsiz düşüncelerle

yeniden kurulacak hayata

ve yaşanacak özgürlüğe kavuşmak için geldim

gereken güç ve zekâyı bana vermesi için izin verdim.

sunulan adımları doğru zamanda,

doğru yerde atarak

umuda veya gerçeğe,

belki de

iyiliğe veya kötülüğe açmak için yüreğimi, geldim…

yok edilen ormanları

ve yağmalanan kıyıları aşarak;

başarmaya geldim…

sevgi olmadan insan olunmaz

ben insan olmak için geldim...

muhteşem oldu gelişim,

savaştan daha güçlü çınladı adım,

her tarafı umut-sevinç sardı,

ahlak sahibi biçarelerim acıdan değil,

sevinçten ağladı...