İkrâh-ı Beyân

Şavkın vurmuyor artık ne saza, ne kemana 

Bulutların ardına gizlenmiş ay gibisin. 

Ne dilinde feyz kalmış, ne bakışında mânâ 

Masanın üzerinde soğumuş çay gibisin.

Boyun Bir kırk, tamam da, ölçemedim enini 

Bozdun şu yüreğimin kimyasını, genini.

Jeologlar görse de çözemez madenini 

Daha deprem görmeden çatlamış fay gibisin.

Varlığım menü gibi, acıkırsın kokumda 

Gönlün benden ziyâde lahmacunda, lokumda. 

Beni kovalama ha! Çekişin düşer kumda 

Çim pisti görünce de, otlanan tay gibisin.

Artık hayalin bile değmesin avucuma 

Başımın üstündeyken, kaydın ayakucuma 

Pestilin çıktı artık geçme sakın hücuma 

Hedefini bilmeden gerilmiş yay gibisin.

Bak geçtim işte senden, aha! Geçilmez sanma 

Senden sonra aşk meyi daha içilmez sanma 

Çaput gibi gönlüne paha biçilmez sanma 

Gönlümün dağıttığı kırkta bir pay gibisin.

01 Nisan 2016