Bir Tutkulu Bekleyiş

Kulağımda patladı sana ithaf edilmiş sözler

Her iltifatta bir ard niyet aradım;

Kıskandım seni,

seni anlayamadım…

Cehenneme çevirdim hayatımızı!

Daha fazla dayanamadın ve gittin beni terk ederek…

Hep ben haksızdım…/çok…

Şimdi duyduğum pişmanlıklar fayda etmiyor ne yazık ki…

Bir umut gittiğim istasyonda

Son tren, gene getirmiyor seni bana;

Gene ellerim boş dönüyorum sokağıma…

Çıkıp da ‘geri gelmez o,’ diyecek yürekliliği gösteremiyor hiç kimse

‘Bir gün öğrenecek kendiliğinden,’ deyip geçiyor herkes.

Son trenden inişini beklemem bu yüzden.

Gidenin geri gelmediğini öğrenemedim.

Öğrenmek zor…

Seni sabırla beklemeyi sürdürüyorum.

Bir tren getirsin işte, karşılayayım, ne olur

İnişini göreyim bir,

Sımsıkı sarılışını boynuma…