Kadınların Adı Sevda

Başımdaki yastıktır mapusane

altımdaki döşek,

üstümdeki nevresim
akşamın karanlığında aydınlanan ampuldür
yirmi beş voltluk soluk umutlardır
sabahı getirecek olan sabırdır

bitmez tükkenmez bir hasrettir

kimse bizim gibi özleyemez sevgiliyi...

Akşam olunca mapusanede

Çöker bir kasvet, sıkıntı,
herkes aynı sevdadan muzdarip
herkes kendi adında
kadınların adı Sevda
her Sevda'lı diğerini acemice kıskanır

Akşam olunca mapusanede

tüm ranzalar  akşamın olur
volta atılmaz bahçede

beton zemin dinlenmede
bidon fıçı içinde yedi veren gülündür sükun

dostluk çok, düşmanlık yok
vukuatsız gece  herkese rahat uyku diler...

Akşam indi mi mapusaneye
süngüde kasatura, devriyede jandarma
ecelim merhametsizdir,

insanlar tek başına ölür

mezar taşımda yazılır adım

uzaktadır  okunmaz,

ne bir arayıp soran, ne bir fatiha okuyan...