Online Üye
Online Ziyaretçi
Tutsaklığın en acı günü;
bu...Acılar,
Sinemde alevler açar.
Karanlık, sessizlik ve yalnızlık…
Dudakların kıpırtısız, suskunsun.
Virgüllerim suskun kalmış, devam edemiyorum.
Mısralarda hüsran çığlık çığlık,
Yaşayamayacağımız müşahhas bir aşk…
Bu kabustan canlı çıkamam;
Zinhar tutulduğum en ışıltılı zindana;
Haydi, kus beni!
Toprağın olayım mezarında,
Mezar taşın olayım,
Kefenin olup sarılayım bir zırh gibi
Yamyam orduları karşısında cengaver olayım,
Et yiyici canavarları eze eze yok edeyim, huzurun olayım…
Ya da yırt kefeni, çık, dön, en güzel aşk öyküsü olsun aşkımız,
Yüreklere yazılsın şiir şiir…
Açalım bütün yaraları,
kanatalım son kez yana yana...
Ama sonra,
Sonra,
saatler sussun, sen susma.
Ömrümüzce ömür sürsün bu aşk susmamacasına…