Evin İçinde Hüsün Ve Hüzün

Evin içinde hüsün ve hüzün

Dışarda gidilmeye hazırlanmış bir yol…

Gecekondumun rutubet kokulu odasında

Boyalı saçları alımlı, sahte sarışın bir kız ve ben…

Yalvarıyor ağlamaklı bir ses ayakta, sanırım bana ait

"Sana duyduğum aşkı anla sevgilim ve saygı duy

Benimle romanı yazılacak bir aşkı yaşayabilirsin inan

Ben bunun için hazırım.

Sen hakir gördükçe ezilsem de

seni sevmekten vaz geçemiyorum.

Lütfen anla beni ve gitme!..."

Sesim onu gitmemeye ikna edemiyor…

İkna edemiyor…

Edemiyor…

Dışarıda ki yol, gidilmek için hazırlanmış.

Gecekondumun rutubet kokulu odasında

Boyalı saçları alımlı

Sahte sarışın kız

bacaklarının arasında kırmızı bir çanta oturmakta.

Evin içinde hüsün ve hüzün

Sinirli bir ses, sanırım bana ait, bağırmakta.

"Öyle aşağılayarak bakma gözlerime!

Küfretmek geliyor içimden…

Sana …

Söyle bana, aşkın kaç para?

Beni seviyormuş gibi davranmak için ne kadar istersin?

Tıka basa doldursam torbanı,

Benimle sevişmeye razı olur muydun?

Haydi söylesene kendini bana kaç paraya satarsın?

Susmasana!

Söylesene, aklından geçenleri!"

Evin içinde hüsün ve hüzün

Susmalıyım…

Tamam, sustum, sen konuş artık!

 Çok mu ağır konuştum az önce?

Kendini aşağılanmış mı hissediyorsun sevgili?

Bana duyabileceğin aşkın kaç para edebileceğini sordum sana.

Sen de açıklamaya çalıştın,

Aşkının satılık olmadığını süslü cümlelerle abartarak anlattın.

Oysa bana tepkin kızmak olmalıydı.

Hiçbir şey söylememeliydin.

Sinirlenmeliydin konuşamayacak kadar,

Suratın kızarmalıydı öfkeden.

Tercihlerin sürekli paralı gençler,

Çevren hep onlarla dolu,

Elle tutulacak bir aşk yaşamıyorsun hiç…

Oysa benim sana verebileceğim aşk,

Aşkların en güzeli olacak…

Bir kere daha düşün ve kal, gitme!

Gitme ne olur!

Sensizlik ölüm olur bana…

Dışarıda bir yol, yolcusu hüsün…

Gecekondumun rutubet kokulu odasında hüzün

Yeni hayat arkadaşım…