Mavi Beyaz Tonunda Bir Masal

Garip tutku bu gün  

Ben de severim hayallerimi bir gün  

Deniz güllerinin dikenleri olmasa da...  

Ben de severim gürgen kokan tahtalarını bir gün  

Rüzgarda gıcırdayan direğinin altında...  

Suların tuzlu acı olsa da  

Hırçın dalgaların nice can alsa da  

Sen herşeyimsin Mavi Deniz...  

Ben de severim ayaz soğuk gecelerini bir gün...  

...Bu gece  

Bir başka ağlar kıyıya vuran melodilerin  

Işığı sönük bir fenerin hemen yanı başında  

Nefes almaya dermanı  

Kalmamış bir yunus hemen yanı başında...  

Yolların uçsuz bucaksız çöller gibi  

Dalgalı beyaz mavi tonunda  

Alevlenmiş yanıyor sanki koca deniz  

Çevir yelkenlerini Kutuplara  

Buz kaplı sular hafifletsin alevlerin acısını...  

Çevir zamanın derin sularında kayıp pusulanı  

Yavaşça süzül hayalinde bereketli ovalara doğru  

Issız okyanusların ortasında  

Sen de insanların umutlarını hatırlarsın belki  

Bir gün...  

İnsan işte bazen sevişir, ölür  

ve bazen de savaşır, ölür  

Sen sessizce yol alırken zamanın bağrında  

Ağıtlar yükselir kara bulutlar ardında...  

İnsanız ya...  

Saatin sonuna beş kala  

Mazide kalanları hatırlarız...  

Bu bir garip tutku olsa da  

Ben de severim hayallerimi belki bir gün  

Deniz güllerinin dikenleri olmasa da...  

Yelkenlerin  

Parçalanmış kıyıya vurmuş bedenin  

Uzak bir yerlerde, hiç gitmediğim bir yerde  

...Her şeyim sende kaldı  

Çünkü  

Kelepçeliydi ellerim meşe kokan tahtalarına  

Sandıklar ve mandalina kasaları arasında  

Deli gibi kürek çekiyorum sanki kıpırdar  

Koca gemi yerinden...  

Mavi gözlü bakışlarım  

Söndü ayaz akşamlarında, biliyorum  

Kan kırmızı suların ay ışığında yansıyan gözlerime...  

Martılar hayallerim dökülür yere  

Rüzgarda gıcırdayan direğinin dibine  

Ela gözlerinin önünde  

Meşe ağacı hayat bulsa da güvertede  

Yıkıyorum son kalan al rengini tahtalarından...  

Bir adamın gösterişsiz sessiz ölümü işte  

Denizci dilinde ölüm nasıl söyleniyorsa öyle işte  

Mateme durmuş sadece yunuslar olur öyle işte  

Balıkçıların oltaları ndaki sessiz çığlıklar öyle işte...