Gel Gör Dünya Beni Neyledi

Bir lokma, bir nefes,

Bir gönül, bir heves,

Dünya dediğin kafes,

Gel gör beni neyledi.

Kah güldürdü, kah ağlattı,

Kah sevindirdi, kah yaralattı,

Bir gönüle yol bağlattı,

Gel gör beni neyledi.

Yol yürüdüm taş içinde,

Söz aradım yaş içinde,

Kendimi buldum hiç içinde,

Gel gör beni neyledi.

Bir gün huzura varamadım,

Açılmadı yüzüme cennet kapısı,

Döndüm baktım kendi derdime,

Gel gör beni neyledi.

Bir lokma, bir nefes,

Bir gönül, bir heves,

Dünya dediğin kafes,

Gel gör beni neyledi.

Ne var ise gelip geçer,

Geride kimi kalır, dünya geçer,

Bir gün herkes toprağa göçer,

Gel gör beni neyledi.

Dün dedim bugün oldu,

Bugün dediğim dünde kaldı,

Benim sandığım benden oldu,

Gel gör beni neyledi.

Gönül dedim, aşk sustu,

Aşk dedim, içim coştu,

Ben yürüdüm, yol küstü,

Gel gör beni neyledi.

Bir lokma, bir nefes,

Bir gönül, bir heves,

Dünya dediğin kafes,

Gel gör beni neyledi.

Varsın beni kimse sevmesin,

Gönlüm kime ne söylesin?

Varsın yolum diken olsun,

Varsın gönlüm viran solsun,

Bir nefeslik ömrüm sönsün,

Gel gör beni neyledi.

Ne aradım, ne buldum,

Bir ışıktım kendi içimde,

Dünya döndü, virane söndüm,

Gel gör beni neyledi.

Son nefeste sözüm çıkmaz,

Gönül gider, dünya kalmaz,

Aşktan başka elde ne var?

Gel gör beni neyledi.

Bir lokma, bir nefes,

Bir gönül, bir heves,

Dünya dediğin kafes,

Gel gör beni neyledi.

Gel gör beni neyledi…

Gel gör beni neyledi…