Bir Gün Ben de Gideceğim

Bir gün ben de gideceğim,

Biliyorum, kalmayacağım.

Bugün bana ait sandığım

Hiçbir şeyi götürmeyeceğim.

Bir gün susacak bu sesim,

Gözlerim dünyayı görmeyecek.

Arkamdan kim ne söylerse söylesin,

Hiçbiri bana ulaşamayacak.

Şimdi dünya peşinden koşuyor,

İnsan ömrünü unutuyor.

Bir avuç toprak kadar yakın

Uzak sandığımız sonumuz.

Dostlarım bir gün dağılacak,

Evimin ışıkları sönecek.

Benim için kapanan bir kapı,

Başkasına yeniden açılacak.

Bir gün karşıma çıkacak

Sakladığım bütün gerçekler.

Ne bahane kalacak o gün,

Ne de “sonra ” diyecek sözler.

Ne kadar sevdiğimi soracaklar,

Kimi kırdığımı, kimi unuttuğumu.

Ben kendimden kaçamayacağım,

Çünkü karşıma kendim çıkacağım.

Ey gönül, bugün hâlâ vaktin var,

Dönüp kendine bak biraz.

Bir insanın geride bıraktığı

Dünya değil, iyilik olsun biraz.

Bir gün ben de gideceğim,

Bundan kaçış yok, biliyorum.

Korkuyorum ölümden değil,

Yanlış yaşamış olmaktan korkuyorum.

Ve son nefes geldiğinde,

Dilimde tek bir dilek olsun:

Bunca yıl boşuna yaşamadım,

Bir gönülde güzel bir iz kaldıysa yeter.