Bir Kapı Aç Bana

Kaç gönül kırdım bilmem, kaç sözü yarım koydum,

Kendi gururum uğruna kaç güzel günü boğdum.

Dönüp ardıma baktım, kendime bile yabancı kaldım,

Bir tutam merhamet arıyor içimde susan yolcu.

Ben bilirdim her yaranın bir gün kabuk bağladığını,

Bilmezdim insanın kendi kalbinde kanadığını.

Şimdi ne taç isterim ne de dünyanın tahtını,

Bir kez olsun göreyim affınla gelen sabahı...

Bir kapı aç bana, ey Rabbim,

Dönüş yolumu kaybettim.

Dünya beni kendine bağladı...

Ben asıl yurdumu unuttum!

Bir nefeslik ömrüm kaldıysa,

Bir iyiliğe kaldıysa kurtuluşum,

Beni benden kurtar Rabbim,

Kalbime merhamet dolsun...

Nice sultan toprağa girdi, adı kaldı taşlarda,

Nice hakan eli boş yattı soğuk mezarlarda.

Dünya dediğin bir gölge, uzar güneş batarken,

İnsan neyi götürür ardında son nefes verirken?

Kimi kinini büyütür, kimi bir lokma paylaşır,

Kimi bir ömür hükmeder, kimi bir duayla yaşar.

Ben şan istemem, ne alkış ne de şöhret,

Bir kalbe yük olduysam, bağışlanmak tek niyetim.

Ben asıl yurdumu unuttum!

Bir nefeslik ömrüm kaldıysa,

Bir iyiliğe kaldıysa kurtuluşum,

Beni benden kurtar Rabbim,

Kalbime merhamet dolsun...

Gece ruhuma çökerken, kimse duymaz ahımı.

Bir ses gelir derinden:

“Unutma, bulur doğru yolunu hakikata varmak isteyen her kul.”

Ne günahım kaderimdir, ne de umudum tükenir.

Yeter ki kara sevdadan arınmış bu kalp, sana dönsün...

BİR KAPI AÇ BANA, EY RABBİM!

SON SÖZÜM PİŞMANLIK OLMASIN!

BU DÜNYADAN GEÇİP GİDERKEN,

ARDIMDA BİR KIRIK KALP KALMASIN

BİR KAPI AÇ BANA, EY RABBİM!

YOLUMU RAHMETİN AYDINLATSIN!

ÖMRÜMÜN SON DEMİNDE BİLE,

KALBİM İYİLİĞE İNANSIN!

Bir kapı aç bana...

Ey Rabbim...

Kalbime merhamet dolsun...