Uzaylı Afet

Gözlerin geceye yıldız serper,

Gülüşün bahar, yüzün güneş.

Saçların rüzgâr, tenin sıcak,

Seni görünce dünya güzelleşir.

Bir bakışın yetti aklımı almaya,

Bir sözün yetti beni yakmaya.

Dünyada senden güzeli var mı?

Varsa da ben bakmadım onlara.

Sen benim güzelimsin,

Ben senin dünyan olamadım.

Aynı gökyüzüne bakardık,

Aynı rüyada buluşurduk.

Ama aşk dediğin bazen yetmiyor,

İki kalp aynı yerde durmuyor.

Bir gün baktım, sen yoksun yanımda,

Dünya kaldı, ben kaldım boşlukta.

Sen gittin, ben de dünyadan gittim,

Bir roket yaptım, yıldızlara uçtum.

Ne şehir kaldı, ne eski hayatım,

Bir sinyal aldım, uzaya ışınlandım.

Uzaylı afet, uzaylı afet,

Gözleri yeşil, teni mavi.

Uzaylı afet, uzaylı afet,

Amore amore, gerçek aşk bu.

Dünyada sevdiğim kadın güzeldi,

Ama kader bizi ayırdı gitti.

Ben de dedim: “Burada işim bitti,”

Aldım başımı, galaksiye gittim.

Yıldızlar geçti gözlerimin önünden,

Ay kayboldu uzayın derinliğinde.

Tam “Artık aşk yok,” diyecekken,

Bir kadın çıktı karşıma bir gezegende.

Konuştu bir dil, anlamadım,

Ama gözlerine bakınca sustum.

“Aşk aşk” dedi, “amore” dedi,

Ben de dedim: “Selam, gel buraya.”

Uzaylı afet, uzaylı afet,

Gözleri yeşil, teni mavi.

Uzaylı afet, uzaylı afet,

Amore amore, gerçek aşk bu.

Ne dünya kaldı, ne eski kadın,

Ne gelmişi kaldı, ne de pişmanlık.

Ne yer çekimi var, ne de zaman,

Sadece uzaylı afet ve ben, sonsuz bir an.

Belki de son şair benim,

Belki de son aşık benim.

Dünyada olmadı, uzayda oldu,

Demek ki kader böyleymiş benim.

Uzaylı afet, uzaylı afet,

Gözlerin yeşil, tenin mavi.

Uzaylı afet, uzaylı afet,

Amore amore, gerçek aşk bu.

Dünya uzakta, yıldızlar yakın,

Sen başka dünyadan, ben başka yerden.

Birbirimizi bulduk evrenin ortasında,

Ben dünyadan kaçtım, sana rastladım.

Uzaylı afet hoşgeldin...

Amore amore…

Hoşça kal dünyalı güzellik ...

Çav çav Dünya...