Kenar Mahalleli Lolita

Kenar mahalleli lolitanın yağmur yerine çamur yağarken kırmızı

pabuçlarına,

eteklerini sürüklerken fırtına, yüz yıldır arı kovanlarının

cömertliğinden mahrum bırakılmış bir ayının virane inine

ve iradesiz nefisleri güderken şeytan,

kapı aralığında örümceklerini nöbete bırakarak…

Üstelik birbirlerini hiç tanımıyorken otobüs yolculuğu sırasında

ve felaketten henüz kurtulup, bir telefonluk imdat umarak yollara

düştüklerinde öylesine tanışıvermişken…

Ellerini tutuştururken güven, bir ömür boyu iffetinin utangaçlığından

      mahrum bırakılmış bir hovardanın avuçlarına…

Ve ibadetsiz şehvetler isteyen şeytan, çizdiği kaderlerini

           kurbanlarının eline tutuştururken…

Üstelik dönüş yolculuğundan sonra, ayrı şehirlerde hiç

       karşılaşılmayacağını bilerek

ve birbirlerini hiç aramayacakken bilinmeyen ad, soyad ve

   adreslerle…

Kenar mahalleli lolitanın, kan bulaşmıştı allı pullu eteğine…