Gün Dönümü

İndi, betimsiz hercai gönül baz dilekler,

Hörgücü ahkâm yüklü bedeller;

Görmeden yâd ettiğim en demli ve derbeder

Gönülsüz solmuşluğum.

Surelere yığdığım anlık sergüzeşt ve nice

Sünepe nice tahakkümden peyder pey dökülen

Süzgün, ölü düşler.

Rağbet etmedim mi sanırsın;

Belki de belirsiz bir yolculuğun en sıra dışı

Ve sırnaşık imgesi, dilime pelesenk,

Hanidir yorgun hanidir yılgın

Vebali boynuma, demekse

Sor bakalım; ne gelir elden?

Tütsüledim geceyi aşkın indinde,

Gölgelere rehin vermiştim oysa

Çaldırdığım o çocuk günlüğüm.

Her sayfasında çalakalem

Satılmışlığın müridi iken evren,

Hanidir soluklandığım en gömülü bedel,

Süregelen bir miladı nihayete eren.

Gölgeli hüzün, sağanağın iminde takılı,

Gök kubbe dahi dargın yeryüzüne,

Hangi beşerse tekelinde ihanet,

Eline yüzüne bulaşan kirli bir hikâye,

Mensubu kara şifreli reçete.

Adı ya da aksanı,

Sanrı yüklü hezeyandan ibaret

Çalakalem söz birliği içinde sefalet yüklü

Gölgeden ne ise beklediği keramet.

Dünlerden müteşekkil,

Yarına hicap yüklü bir yakarış,

Ellerimde sürgün ve naif benliğim:

Rencide ettiğim en ölgün ve yalnız gündönümü:

Kavuşamadığım niyazım,

Kar yağarken isyanım,

Gölgelenen baharın coşkusu,

En sitemkâr şarkı çaldırdığım ömre

İthaf ettiğim.

Anlamsızım hele ki ansızın sürgün edildiğim

Sınırsız yolculuğu payidar kılan,

Tek kişilik koltuğumda baş vermişken;

Demlendiğim, mimlenmiş benliğim:

Olmazın oluru bir çöküş,

Sanrılara bedel yüklediğim

Aykırı bir düğüm;

Ucunda sallandırıldığım ve sonlandıramadığım

Bir acıyı payidar kılan o serzeniş ki;

Akla zarar batılı hüznün.