Mahkum Umutlar

Anafikir : özgürlük

Giriş : zulüm

Gelişme : direniş

Sonuç : Mahkûm Umutlar!

Bu hikâye benim

ben benim, sen sensin,

hikâyemi yazan sen değil misin?

bir günahkârsam yakılacak,

böyle yaşattığın için

sen de günahkâr değil misin?

ben seni affediyorum,

sen de beni affetmelisin!

sen yazdın alınyazımı

alınyazım da hikayemi

bilerek yaşattığın günahlar için

benzin döküp yakacak mısın beni?…

doğru zamanda

doğru yerde

doğru şeyi yapmak için,

bitmek bilmez gece yolculuklarıyla

dönüyorum,

memlekette güneş yoksul doğmuş

mevsimleri bahar ülkemi

cehenneme çevirmişler,

ev üstüne evlerinde,

uşaklık için kalkmış işbirlikçiler,

çaydanlıklar zehirli mangallara konmuş

ve, orospuluk kokan köşeler

suçluluk gizlenince

direniş kalıntısı kör, topal dilencilerle dolmuş,

din tüccarı yobazlara kalmış meydan,

sevgi mabetleri kin mabetleri olmuş,

adaletsiz mahkemeler,

çoktan çalışmaya başlamış

yataksız yorgansız zindanlar,

tıklım tıkış dolmuş.

Zar zor yüreğimde buluyorum özgürlüğü,

özgür kalmak istiyorum,

ve direnmek istiyorum,

memleketimi harap edenlere;

başaracağım çünkü onurluyum

ben boyun eğmem

ben sevgi doluyum

çünkü ben umutluyum

umutluysam savaşırım

savaşırsam kazanabilirim

kazanamazsam onurum kırılır…

Onlar huzurlarında tövbekar olmamı istiyor,

günahlarımın bedelini ödememi istiyor…