Med Vakti

B/atıyor güneşin kalbi

Zaman eriyor uykusuz göz çukurlarında

Zemheride sıcacık bir düş oluyor ‘’ yarın ‘’

Hançer izlerini ovuyor sırtı sıvanmamış ruhlarda

Uzletteki  gölün durgunluğu siniyor  üstümüze

Toy bir  sessizliği  peydahlıyor diller

Ufalanıyor  sağırlığın  putu

 Lügâtta durduğu  gibi durmuyor  kelimeler

Uzuyor  geçiciliğin  gölgesi

Güneş  görmeden  patlıyor  tomurcuklar

 Ödül alıyor  kurban  edilmişlik

Ve orantısız  masallarla  büyüyor  çocuklar

Bunaltıyor  fırıldağın  kısır döngüsü

Suretinden azâd  oluyor  yüzler

Ebesi olmayan  sobeleri baş  tacı ediyor insan

Ve gecenin  katranıyla  saf  tutuyor gündüzler

Eğreti  durur  her siyah

Karanlıktan korkar göğ(s)ümüzdeki  yıldızlar

Tesbihin  son  tanesine  siner bir inşirah

Ve kalbini beyninde  attırır  vicdansızlar

Buharlaşır  kıldan ince manâlar 

Saçlarını en dibinden keser hüzün

Bir eylül sancısına gebe kalır şiir

     Ve aydın/lık  deseni yırtılır gündüzün . . .

.

.

.

.

.