Requiem Re Minör Ve Şair

Baltık Denizi kıyısında  

düşüncelerim çarmıha gerili  

hala yerde duruyor  

Mona Lisa tablosu  

pas tutmuş çivi ile duvara asıyorum  

akıyor bir damla kan  

hala yerimde sayıyorum  

ne bir ne de iki  

izliyorum  

Catherine Deneuve  

siyah beyaz ekranda  

geri sayım başladı  

iki, bir...  

ve sessizlik  

ezeli sessizlikte  

Kafka okuyorum  

geceler uykumu bölüyor  

kapı zili çalıyor  

karşılıyorum  

geceyi  

kovuyorum  

inatçı yeşil gözlü kadını  

elimde kadeh  

dudağımda sigara  

dilimde  

Nietzsche sözleri  

ve içmekteyim  

kadehimde  

ve dilimde  

Maria  

Maria  

bir şair akşam vakitlerinde içmekte  

seni düşünmekte Maria  

öğlen vaktiyle sabahlarda bir de geceleri  

bir adam hiç durmaksızın uykusuz  

yorgun gözleriyle  

çıplak elleriyle  

bir mezar kazıyor kumsala, rahat yatmak için  

zümrüt renginde parlayan  

Ostsee kıyısında kaya dolu kumsal  

bir şair oturuyor teras katında, gözleriyle yazı yazıyor  

alaca karanlık çöktüğünde senin altın saçlarını yazıyor  

Maria  

bunu yazıp kumsala çıkıyor ve yıldızlar parlıyor  

tek, tek havadaki martıları sayarak ilerliyor  

bir mezar oracıkta ıssız bekliyor  

rüzgar ıslıkla çalıyor Requiem Re-Minör  

çan sesi gürlüyor karanlıkta ve toprakta  

ve şairin aklında  

Maria  

kollarında çarmıh  

piyano ve keman eşliğinde  

zümrüt gecede duruyor dansa gölgesiyle  

kül olmuş saçlarını okşayarak  

ve  

toprağa şarkılar  

söyleyip dans ediyor  

tutup külleri savurur  

havada gözlerin rengi mavi  

sonra  

çarmıha doğru  

sesleniyor daha tatlı  

çalın ölümün türküsünü  

ölüm çünkü bir senfoni  

sesleniyor  

daha hüzünlü çalın kemanları  

güvercinler yükselirken göğe  

şair düşüyor derinliklere  

senin altın saçlarını  

kül olmuş saçlarını  

düşlerken  

Maria...