Yok Olmasını Dilediğim Kötülüğe İsyanım

Köprülerin üzerinden geçmeyi diliyorum,

Rugan pabuçların delik tabanında

Yok olmasını dilediğim kötülüğe isyanım:

Karanlığın vebali belki de yankısızlığımın

Dalya bildiği yeni bir yarın…

Türeyen ahvalin tınısında saklı sevda şarkısı

Ve sözsüz her biri,

Mırıldanan kâfir beyanatları belli ki rehin vermiş

Şeytan yine müridi bir gölgeye:

Hani korktuğum gölgesinde

Saklandığım eteğinin dibine

Yüreği küskün sevdalı kadın.

Makberi mademki gece bildiğim

Ve sırdaş bellediğim cahil imlerin tetikleyicisi

Mademki safran sarısı yalnızlık,

Neye mi yeter gücüm,

Diyebilmek bile değil mi yüreğin neferi

Sair histe terk edilmişliğim

Biraz da boyutsuzluğumun tecellisi

Yüreğe iyi gelen onca sureye sığınıp da

Yol almak adına günü geceye esir ettiğim.

Yâd ellerden gelen bir yabancıya rast gelmişken

Ve dilimde nice kanıksamadığım yalana sövdüğüm

Gerçeği ile yalıtıldığım bir ömrün dirayeti mademki

Kanıksanan bir vebal,

Kör olsun gözlerim dercesine,

Yeminlerime sığan onca pişmanlık

Yine yüz görümü bir miat,

Belli ki kabul görmemişliğimin esareti yine

Çalınan hayatımın ve ölü sevdalarımın güncesine

Attığım onca çentiğe riayet eden

Külyutmaz bir yetide sabahladığım.

Andan sonra yarına,

Yarından sonra ölüme

Ve ölüm bildiğim rahmeti örtmüşken günahlarıma:

Affet beni Tanrım,

Son yakarışım olmamalı

Hele ki cahil aklımın teranesinde

Yine yürek iken bilinmeze gebe.