Koru Anne Beni Ninnileri Kesilmeden Evrenin

Arka yüzündeyim takılı kırk beşliğin;

Dünden miras o taş plak;

Taş kalplerin ritminde

Atarken yürek yürek…

Anmaktan yorgunum;

Anlamamam, dirayetimin sınandığı;

Anlam kaybı belli ki hücrelerimdeki eksik hava;

Kutsandığına şahidim oysa evren tarafından;

Bir de tekerlek izleri şerh düştüğüm elem yüklü

Zincirleme kazası ıstırap müdahili

O titrek izlek.

Yine donanımlı hüznün dolaysız seyri

Üstelik küpeştesinde cümlelerin;

K/ayıp üç beş sıfat…

Dillendirmekten imtina etsem de

Kaygıların alayı,

Özürlü yükümlerin de en kıdemli bekçisi

Yine tüm sükûnetin kovuşturduğu illet.

Gönül mabedimde yüzü gözü süzgün rehavet

Islık çalarken imsak vakti;

Şeytan kulağına kurşun, diyen üç beş aklı evvel muhabbet;

Surelerde yanmalıyım,

Suretimin yeknesak kıvrımlarında;

Sancılarımın da bitiminde

Doğmalıyım yeniden Allah katında.

Sus’ların gergefi;

Nidaların çatlak sesi,

Verilen hüküm her daim başım gözüm üstüne,

Demek yetse keşke

Bir de kerevete çıkacak mutluluğu işlesem hece hece.

Önce konsam dalına, muhafız alayı serçelerin

Şakıyan ruhuna da desenler çizsem

Aşk tadında bir yürekte tecelli bulan

Onca sefil tümceyi elesem,

Astığım kelamı da selamı da sersem

Boylu boyunca sevginin gücüne teslim olmak

Kadar kayıtsızlığın dibine vurup

Sükûneti giyinsem telli duvaklı.

Varsın görmesinler dünya gözüyle sevdanın rütbesinde

Hangi kayıt isem:

Melekler sağdıcım olsa

Ölüme gebe bir şiirde;

Konaklıyım ruhunda,

Öncemde yalın bir yalnızlık nasıl ki boynumun borcu,

Koru anne beni ninnileri kesilmeden evrenin,

Bir çocuk saflığında bileylerken ruhumu ince ince

Nazenin bir yıldız tadındayım bu gece

Belki de gülmekten imtina eden bir garip kulum

Yine Hakk nezdinde,

En mazlum ve mağdur sefayı sürüyorum

Ölümüne aşklarla terbiye ederken benliği.