Bir Gecem

Tutulur nefesim!
Haykırmak istedikce içimde'ki seni.
Geceye bürünmüş bir bedende.
Çırıl, çıplak bir ruh kalır.
Dudaklarını, tenini, nefesini arayan.

Sonra susar bütün fısıltılar.
Birikmiş bütün anılar seni anlatmaya başlar.
En güzel hikayeleri, masalları bile susturur.
İçimdeki mutsuz çocuk avutulmuş sesiz.
Bir anne şevkatine sarılmışcasına.
Sarılmış sensizliyine.

Sabaha varmak hiç kolaydeyil.
Saatin saniyeleri yorgun düşmüş.
Bir gece binlerce yıl demekmiş.
Bukadar sesizlik içinde hiç duyulmayan bir çığlığım.
Ah sevgilim!
Ne sana gel diye biliyorum.
Nede yolarına çıka biliyorum.
Sensizliyin gecesine saplanıp kaldım.