Permunlu Diknot

Çiğdir zaman

Diktikçe  yırtılır  örümceğin ağı

M a v i y e   abanır gökyüzü

Omzu düşer bedeli ödenmemiş rüzgârın

Ve  R a c h e l ’in  gülüşünü giyer yeryüzü

Nefeslere koyulur  şerh

Neşter vurular ahir zamana

Karanlığın koyu  s i y a h ı n ı  yıkar nehir

Azalır şerrin hayrı

Ve akar geçmişin damarındaki zehir

Acılarını diker gece

Nakışsız nefesler çürütür ciğeri

K o z a s ı n d a n  bir hışımla çıkar niyetler

Düğmesi çözülür zül düşüncelerin

Terli gökyüzünden boşalır  a y e t l e r

Titrer arz

Kaburgası sızlar billur gölgelerin

Kan kaybeder  f o s i l l e ş e n  sancılar

Geçmişin külünde mayalanır zamansız  inziva

Ve lâhtine g ö m ü l ü r  iyi huylu acılar

Öksüz yağmurlar uyur bulutların göğsünde

Gölge boyu uzar   i n i l t i l e r i n

Yastık altında saklanır çocukluğun neşesi

Ak düşer paranoyak  düşlerin başına

İslenir aklın her köşesi

Yapraklarını döker şiir

Yumulmuş avuçlarda  b i r i / k i r  susmalar

Gemileri yakanlar unutur limanları

Ve ceplerinde alkışlar biriktirir  p u s m a l a r 

 . . .

.

.

.

.

.

.