Gecenin Çiğdeminde

Yanı başında bir avuç çiçek
Papatyalar ve karanfiller 
Açmış gecenin çiğdeminde

Bir kaç gündür 
Bir buket karanfil oracıkta duruyor 
Yanında gecenin şafağında 
Ama kimse sormadı
Aradan sızan loş ışık bile

Kimse sormadı 
Onu sevdiğini iddia eden
Yalnızlık bile 
Yalnızlık, yalnızlığı terk eder gibi

Gözleri açık 
Gece devrik 
Ve sarhoşların kutlaması
Mehtap ışığında yağmur çiseliyor 
Damla kısık sesle düşüyor toprağa

Uzun kaldırımlar karanlıkların vahası 
Uğultulu sesler titremeye devam ediyor
Kuytu caddeler ve soğuk sokaklarda

Gözlerini kapatıyor
Karıncaların fısıltısını keskin duymak için 
Ayaz rüzgar asilik içinde ıslık çalarken

Tekerlekler asfalt üzerinde titriyor
Bir kaç ağacın yaprakları savrulurken 
Bu günahkar Kent iyice yıkanıyor
Yağmur alıp götürüyor kir pası

Siyah bir kedi sokaklarda dolanıyor
O hâlâ yatıyor oracıkta 
Açık Gözleri 
Göz kapaklarının arkasında kalıyor

Işık kaybolur gecenin çiğdeminde 
Soğuk titriyor parmaklarında 
Ve hâlâ gözleri kapalı
Uzun süredir sessizce yatıyor orada
Biri onu hatırlayana kadar…

Suskun//