Sihri Sevginin

Şiirden öte sinemdeki yara

Zamandan ayrı mekânı kesat,

Aşkı ise yüklem bildiğim.

Özlediğim bir özneyim aslında:

Özümde ve sihrinde sevginin

Damalı ve yamalı bir yankıyım.

Gördüğüme kani

Sevdiğime mani

Sevilmeyi temenni ettiğim.

Ne yani, uçsuzluğumda yankı;

Sevdamda ayrı tutulduğum

Serdikçe ömrü

Bir keman yayı kadar gergin

Meylettiğime hükmeden

Nakşeden fikrime,

Bayat bir ekmekten

Dahi vazgeçemediğim

Yine nimeti Rabbimin.

Sevgiden ibaret sayısız hücre

Kopuk sazın teline

Basıp hem de bam tonunda

Git diyen

Gecikmeli bir beyan.

Deli ferman

Dağınık harman

Ötelendiğim şerre

Örselendiğime binaen

Gök gözlü annemden mi ibaret

Sevdiğini terennüm eden?

Bir ıslıkta

Yüklendiğim hazandan dahi

Medet uman

Sonra da savrulduğum dalıma

Sirayet eden yaramda

Eksilen bir yanım

Eriyen gözyaşım

Akabinde bir mısra derlediğim

Şiir hükmünde

Hangi yalansa

İnanmaya meylettiğim.

01/03/2018