Mevsim Hazan Ben Seni Özlüyorum

Mevsim sonbahar

yasak sözleri fısıldıyor kalbim
tabiat uykuda

ruhum içimden haykırırcasına

taşıyor yenisey gibi, kaşgar gibi

Gömmeye çalış kalbine diyorlar

beyhude sözler
unutmaya gayret et diyorlar

saniyeler onsuz ızdırap
tek başıma savaşıyorum

başıboş hırçın ırmaklar gibi

Yaşamak zor ölüm kolay zor olanı seçiyorum

oysaki ayrılık yok, sürgünde değilim

yapraklar dökülüyor rengarenk

gök parlıyor zümrüt taşları gibi neşeli

Dağlarda çiçekler filizleniyor

üç beş kum arasında

ve nefes alıyorum
yapayalnızım

sensiz tüm kentler bomboş

Başrol oynuyorum

figüranlık bize yakışmaz

özlüyorum özgürlük içinde

bir tek seni

Prangalara vurulmuş bir özgürlük

adını haykırırcasına söylemiyorsa

yer ve gök

kuru yapraklar üzerinde yatağım
yapraklar bir anda

savrulur sen yoksan eğer

Eğer sen yoksan kök yok

gövde yok
yurt yalan sulh yalan

dillim suskun gözlerim kör

ayaklarım kangren

Mevsim sonbahar

gönlüm bahar

özlüyorum seni

hayalimde
hilal kaşın, parlayan yıldızın
dombıra aynı, saz aynı ezgiyi çalıyor

orhun, ötüken, gök Sancak

Vatan, Al Bayrak, diye diye

Sensizlik gerçek ölüm
tüm mevsimler hazan
sen sevdiğim

daima göklerde

TÜRKÜN Şanlı Bayrakları...

Suskun//