Yasından Utanan Gece

Bir şahikayı dillendiren yalın seyrinde ufkun

Kozasında saklı ümitleri

Yâd eden deli bir kelebeği

Salmak ansızın

Şevki kırılan yüreğin niyazlarında

Asın beni, dercesine…

Yasından utanan gece;

Geceyi sonlandıran ümidin ninnisi

Demli bir zenginlik aslında

Kayıtsız bir izlekte

Hazır olda her hece.

Örtülü bir sevinç olabilirim

Yalın ayak düşlerin yalın seyrinde

Bir kaide

Aslına ihanet eden merhalesinde

Hangi yangınsa sonlamasını asla dilemediğim…

Yorgun fıtratın göğünde salınan

Devingen gölgelerle muhatap

Bir ruh enkazında

Derli toplu ölümler aslında

Takılı kalmış kursağında şeytanın.

Ötesi berisi ne ise dünden miras

Zamansız bir tasanın

Minnet etmediği doğasında hürmetin

Savsaklanan bir rahmet misali

Hep dehşetengiz bir hüviyet

Sonlanmadan mutlanmayacak

Bir saadet zincirinde en noksan halka,

Yine içinde iştiyak

Kör nidaların

Bedel bildiği sessizliğe yataklı yapan

Bir kırlangıcın kanatlarında.

Sure gibi yorgun bir kelam;

Aşk gibi coşkulu bir özlem;

Yalnızlık gibi seyrüseferinde ümitlerin

Bağnaz hecelere kılıf biçerken

Endamlı bir gölge

Muhatap olduğu sadece Huda’nın varlığı

Hezimet yüklenmiş kâfirlerin

Gölgeli ve yanlı tutanağı.

Bağcığı olmayan bir ses

Bir nefes aslına biat

Tık nefes bir ihtiras

Doğasına aykırı masumiyet ve sevdanın

Az sonra verilecek beratı yürekten kabullenmek

Ve cahil cesareti

Aşkla yoğurup

Aşkla ölmek

Tıpkı hayatın şarkısı

En mazlum fıkra

Şahit tutulası meleklerin

Eşlik ettiği gözyaşı.