Gelin Cennete Buyurun Dedin

Doğdun bu âleme güneş misali

Göğsünde taşıdın âlem ile hilali

Âlemlere Rahmetsin dedi Yüce Mevla

Köle iken azat ettin zenci Bilal’i

Ezanı okuttun o Bilal’e ahenkli

Zalimler beklemedi böyle bir anormali

Zenci köleydi, insan saymazdı ahali

Irkçılığı yerle bir ettin getirdin adaleti

Âlemlere Rahmetsin sen Resulullah(S.A.V.)

Nur yüzünden nurlar akardı

Müslümanlar sana hayran bakardı

Zalimler saltanatı yıkılmasın diye tuzak kurardı

Yüce Mevla araya yıkılmaz duvarlar ördü

Zalim olanların hayatı zaten zarardı, onlar kördü

Cemalinde vahdet nuru parlardı

Bunu görenler sana doğru koşardı

Seni öldürmeye gelen Ömer bin Hattab

Nurunu gördü ölü iken birden canlandı

İman eden kul oldu cenneti kazandı

Dağıttın sen bu âleme bol bol rahmeti

Âlemlere Rahmetsin sen Resulullah(S.A.V.)

Sana koşan sanki koşardı cennete

Seninle olanlarla buluşacaksın ahirette

Sende cennet kokusu vardı bir de gülüşünde

Mazlum gönüllere sendin reçete

Senden güzeli nurlusu gelmemiş cihana

Sana nurlardan nur vermiş şükür Rahmana

Seninle yürümek isterdim ben yan yana

Gözlerinden bir bakış değseydi bu cana

Peygamberimsin Âlemlere Rahmetsin

Mevla ile sana kavuşmak yoksa, kul canı ne etsin

Mevla ile sana kavuşmak yoksa, parçalansın bu can gitsin

Ümmetim yoksa istemem dedin

Dağıttın sen bu âleme bol bol cenneti

Âlemlere Rahmetsin sen Resulullah(S.A.V.)

Tuba gibi âlemi sardı nurunla kokun

İmansızı iman ettirmek için kalmadı uykun

İnsanları çok severdin buydu tutkun

İnsanlığa dedin gelin cennete buyurun

Seni görmek isterim tutulsun nutkum

Bir ömür yanında kalayım ben mahkûm

Dağıttın sen bu âleme bol bol cenneti

Âlemlere Rahmetsin sen Resulullah(S.A.V.)

Mehmet Aluç –Aşık Gülveren