Santuario

Mabet;

At gözlüklerini sana kim taktı
Her an mutlu görünüyorsun
Cinayet serisine başlamak için

Şairi sırtından bıçakladın

Ya da toplum halinde öldürdünüz
Kimse sormadı ve suç buharlaştı

Kalan cesetlerin küllerini savurdun
Bu kül her şeyi gri yapar, bu üzücü...

Ateş sönünce deniz esrarengiz manzara
Bu sessizlik bize zarar vermek zorunda kaldı
Kendimizi dinlemek zorunda kaldık, anlamsızca
Bir Tanrı olmalıydı ve biz anlamsız oyuncakları

Bu Manzara karmaşıklaştığında yine cinayet işledin
(ve her zaman karmaşıklaşır)

ilk cinayet değildir onlarla ne yaptığını hatırlamıyorsan

Sırf cinayet işlemek için katilim oldun ya da oldunuz
gözlerimde gözlerinin nasıl buharlaştığını düşün
çatılar arasında uçan kuşların nereye konacağını

tahmin etmek çok zor olmamalıdır

Ve bu şiir ilham, kuş sen
bir kurnazlıkla fermanımı onaylandın

ama beyhude
gördüğün gibi ölmedim

büyük bir direniş  için şahlanıyor
kaderin üstündeki kaderim...

Suskun//