Şiirler Yazınca

Şiirler Yazınca

Bazen diyorum gündüz değil hep gece

Bazen gece derken bakıyorum gündüz

Duygular heceyle karışır böyle

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Bazen gönül sazın teli kırıldı

Bazen bu gönül aşksız ağladı

İşte aşkım budur derken yanıldı

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Ararım bir hatır gönül bulamam

Oturayım derim ben oturamam

Kaçsam da kaçacak bir yer bulamam

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Tam heveslenirsin kursakta kalır

Hayal kırıklığı sana sarılır

Sabırla şiirle birden dağılır

Şiir yazılmazsa hep karışır gündüz gece

Şairin derdidir yazmak zorunda

Yazmak bir alevdir taşır koruda

Kor yaksa yazar alev olsa da

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Gurbet iller meskendir gönüllerde gezinir

Gönül kabul etmezse viran ilde bitilir

İnsan neyle yetinir yetinmez bitirir

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Şair hasretle yatar kalkar kimseler bilmez

İnsanlar gülümsesin ister hiç gülümsemez

Bundan yaralıdır ki hali hiç hissedilmez

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Şiir yazınca bazen karışır gündüz gece

Halini anlatacak bulamazsın bir hece

Sen yaz şairim sen yaz okunur bir gönülde

Şiirler yazınca hep aydındır gündüz gece

Mehmet Aluç-Gülveren