Rengahenk

Destursuz

Ve nazar etmemiş gözle

Utancın dağlarında yankılanır   s a r ı m s ı  düşler

Vuslatı kurşuna dizer uzakların gardiyanı

İki ezan arasında boy verir çöküşler

Renksizlikten

Tel tel dökülürken yarının avucundaki kına

Yağmurunu bölüşür öksüz bulutlar

M o r a r m ı ş   bir gecede

Rengâhenk umudun beşiğini sallar doğurgan sabır

Duvağı açılmamış son hecede

Teslimiyetini  harmanlar

Puslu camın ardındaki yırtmacı büyük ağrılar

Muhalif çukurlara dolar sancıyan toprak

Boş küfesinde hamalın

Darasını düşer  b e y a z  çağrılar

Teli kopuk saz gibi

Kekik kokusunu yaralarına sürer ahir

Çehreye mıhlanır dolunayın bedenindeki çığlık

Y e ş i l  sabrın dervişine dair

Fitili çekilmiş sükûtun girdabında

Usulca makaslanır bir ninenin ağzındaki kırık ninni

Diri çelişkilerin darağacına meyleder bilinci

G r i y e  çalan alemde

Dimağına dökülür lekelerin sevinci

Fevri kopuşların ertesinde

Rayları sökülürken bekleyişin

Okunur alemin kırık kelimeli  meali

Suyun kabarcığı kadar güzel kalbin seyahatinde

Geleceğe zimmetlenir  geçmişin hayali

.   .   . 

..

.

.