Bozuk Dilekçe

Bin bir surat adâleti emperyâl cemiyetin,
Tokmağıyla inletiyor yoksul beldeleri.
Hakimler apoletli, dilleri kurşun rengi,
Kırılıyor kalemi kimsesiz yetimlerin.

Mahkeme duvarsız, infaz koğuşsuz,
Savcılar pusatlı, gardiyân kansız,
Elinde baltasıyla cellad pek insafsız,
Vuruluyor başları sessiz yetimlerin.

Gelinlik giymiş cinayet, süslenmiş, allanmış,
Saadet diyârında melânet plânlanmış,
Secdeli alınlar kanla damgalanmış,
Kırılıyor canları çaresiz yetimlerin.

Tarih küskün âtiye, vâkıa pek çetin,
Füzeyle kavrulanlar gölgesinde cinnetin.
Adedi bilinmiyor ihanetle zilletin,
Fikri katlediliyor masum yetimlerin.

Budur işte ahvâl, asırlar devirdi hem,
Dinmiyor ölüm kafiyesiyle matem.
Mazlûma sözcü bozuk dilekçem,
Kabul olsun dilerim Hâkk katında,
Huzur gözlüyorum kan şafağında.

Mahmut UZUN