Rabbime Teslimiyetim...

Tutuşan kayrası yeminlerin…

Azat edilmeye hükmettiğim

Aşkın tapınağı sözcüklerin de

Otağı kurduğu göğün bahçesi

Cennetin dolaylarında

Aşkın halesi elbet elbet…

Tevazu yüklendiğim bir coşku

Hem neye yettim ki ömür boyu?

Azığa aldığım düşler

Kabrinde satırların

Meramı var yok sanrıların

Düşe kalka yaşamak da değil benimki

Aslında serildiğim bir hücre

Kebir defterinden terfi ettiğim

Kabrin dolaylarında bir zümre:

Artık açığa alındığım kaç ömürse

Sevgiyle doğradım ben satırlarımı

Afili bir ışığa da meylettiğim

Rabbime hürmeten

Azla yetinmeyi hep bildim.

Bir çocukluk şarkısı kulağımda esen

Annemin nefesi her duada içime değen

Ne hikmetse ar bildim sevgiyi

Şer bildim nefreti

İzim hep iyiden yana

Gizimle veda etmeliyim belki de cihana

Hani arkamdan da alkış tutmasınlar

Neydi bunun derdi, tasası?

Ölümcül bir çırpınış

Rabbime teslimiyetim

İnsanlığa da şerh düştüğüm insan sevgim

Bayat ekmek tadında içimdeki yenilgi

Sehven yaşadığıma binaen

Şeceresi elbet yenilgimin

Nokta kadar vasıfsız

Sefası ömrün hem de hüzün ikliminde

Acılar böğründe göğün

Benim de kedere meylettiğim.

Kareköküm ve hüviyetim.

Kardığım ölüm ve düğün

Gönül gözümle gezindiğim yürekler

Kimi zaman mahcubiyet

Kimi zaman kendime yenik düştüğüm

Bir sayfa ki;

Kullanmadım da arkasını ön sözümün

Başı yoktu ki hikayemin, sonlanayım:

Sondan gayri çekilesi azap

İlahi Aşkın tadında olsaydı keşke her duygu

Vazgeçilmezliğin de doğası:

Güzel Rabbim mademki verdi hükmü.