Gecenin Çığlığı

Bak bu gecede

sensizliğin

en derin seferlerinden sessiz 

yenik döndüm 

Kadehimdeki şarabın rengindeki

mehtabın şavkında yitik saatlerimde

Zeytin rengi gözlerin karanlığın zifiri sevişmesine şehvet sunarken

çarmıha gerilmiş bir dervişin elbisesindeki yamalar gibiyim

Gümüşe çalan martıların şarkısında

seni unutmak için fahişelerin virane bedenleri nefesimi bekliyor

Bu cinnet isyan dolu gecemde

Şu köhne şehrin tüm kiri pası gözlerine renk olmuş 

artık uzak dur cinnet saatlerimden 

uzak dur aklımdan nefretin dokunulmaz alacasında

Uzak dur! karanlığın kör perdesinde 

Uzak dur!

isyanımın haykırışları bir kurşun yarası gibi sımsıkı sarılıyor yüreğime

Sakın aklıma düşme 

bu fırtına bu tufan bu isyan seni yakar neron çılgınlığı gibi  

öylesine cüretkar öylesine soysuz 

gidişin gibi

Sakın kışkırtma bu gecemi

deniz kıyılarına çarpan çığlığın geceyi uyandıran sesi gibi 

Sakın bu gece

aklıma düşme puslu bir kabusun koynunda çırpınan soysuz hayallerin gibi…