Aşk Yolcusu

Sen gittin ya,,

sensizliğin kentindeyim

sessizliğin bağrındayım

gündüzlerim zifiri 

gecelerim deli divane

sensizlik ateşte pervane 

viraneyim keder yolunda

harabeyim çöktüm bir anda

fırtınada yıkıldım sonunda

garib ağlar bağrım solumda

yıllar geçti hasret buğusunda

yıllar oldu çürüdüm zindanlarda

Sen gittin ya,,

sensizliğin kentindeyim

sessizliğin bağrındayım

hayat doluyum maskelerde

ödünç aldığım gülüşlerde 

mutluluklarım acıdan devşirme 

firari közüm sonsuz ateşlerde

adımı taşı rüzgarın kirpiklerinde

alevlenen kor gibiyim gözlerinde 

varoş semtler gibiyim sözlerinde

sonbahar oldum ayaz dudaklarına

ıssız savrulan güz yapraklarında

ışıklara tutundum karanlıklarda

mezarım yatıyor gözünün şavkında 

sen gittin ya,,

dikenler sarmış solan gülleri

avcılar vurmuş tüm bülbülleri

ırmaklara düşmüş gözyaşları

sen gittin ya,,

ne gül kaldı ne gonca

tüm acılarım bakar sana

kor ateşlerde kavrulunca

bir tutam kül kaldı avuçta

sen gittin ya…